شعر و ادبیات
تقدیم به ققنوس که سالها در قفس بود
(برادرم سید عقیل موسوی که سالهای چندی در اسارت بعثی ها بود )
یک شب به هوای تو دلم پر می زد
شیدا شده ودر آسمان پر می زد
دنبال تو در کوه و کمر می گشتم
در سینه من یاد تو پرپر می زد
فالی زدم وسوره یوسف آمد
او بر دل خود نقش کبوتر می زد
ای خاطره اش ببار آبی باشم
در ساحل دل پرنده ای پر می زد
یک طرح
در جمع شما آنچنان تنهایم که بچه آهو
در بیشه ی پلنگ
ترانه
آغا جون سلام دلم پر از غمه
بیتو بودن تو بهش جهنمه
پلک تو شعر منو تکون مده
عسل چشات به مرده جون مده
اگه تو نباشی دریا میمیره
شب سحر نمیشه فردا میمیره
آسمون پیش دو چشم تو خمه
اگه آفتاب بمیره برات کمه
تو مدنی که عاشقم ای سینه گر گر مکنه
چشمام همیشه پر او اخر موره کور مکنه
مگه نگفتی بخنین تو دلای شِگسته یوم
دلُم دره تکه مره زخمای ناجور مکنه
صبای جمه که مره دعای ندبه مخنوم
با یگ نگاش یکه شدم تنوم چه مور مور مکنه
خدا بهشتِر نمیُم دیونة خودد شدم
تومدنی که عاشقم اودیده شُر شُر مکنه
یگعده شاعر نمرند مویم درم بار موکنم
شِر اینگاری نمازمه یک سره تکرار موکنم
ننه کلون اوسنة لیلی ومجنون ر موگفت
هروخت سراغم که میه چارشه با تار موکنم
عین ستون ساده بدم حافظ ومولوی کی بود
حالادگه با ای دو تا روزه مه افطار موکنم
شوکه مره بجای نون دوبیتی وغزل موخام
یکسره تو کلم ازی چیزا تلنبار موکنم
خوب مدنم که تو دلم یک رگ شاعری درم
ای همه که درن مگن مودرم اینکار موکنم
شِر عین طوفان مِمنه که نقد وتعریف ندره
موکلاغ عاشقم یکسره غارغار موکنم
دوطرح
سحر خانم چای را، دم کن
کتری خودش را کشت
*******
از مرگ هم جانکاه تر است
وقتی چوپان نیلبکش را گم می کند
چهل سال است که سنگ می زنی
تفنگ بردار برادر
صهیونیست
که گنجشک
نیست !!
باچشم پر از باران
از مدائن می آمدی
کوه را به دوش می کشیدی
معشوق از پشت در خت
صدایت زد...
پابرهنه شدی
صفورا از یاد
رفت!!
حضرت آفتاب
باشمایم شما ! که سرشار از عسل
پشت آیه های نور
ایستاده ای
و با چشمهای نافذت بهشت را به نمایش می گذاری
تورا محکمتر از این نمی شود سرود
فتبارک الله احسن الخالقین
نوای گرم تارت را بنازم
زمستان آمد و من ماندم وتو
بزن چشم خمارت را بنازم
زینب رخ سردار خدا را بوسید
آلاله سرخ کربلا را بوسید
آن روز زمین و آسمان زخمی بود
خورشید سر نیزه کجا را بوسید ؟
آنقدر شکستم که خدارا دیدم
مستان در آسمان رها را دیدم
هی چرخ زدم و هی شراب آوردم
من سوختن پرنده ها را دیدم
شوری که زکف رفته به جان می آید
با ناله عاشقانه بر خیز ای چشم
تبریک که ماه رمضان می آید ...
